سالروز عید سعید مبعث، آغاز راه رستگاری و طلوع تابنده مهر هدایت و عدالت بر مسلمانان جهان مبارک باد
بیست و هفتم ماه رجب بعثت پیامبر گرامى اسلام صلى الله علیه و آله به نبوّت است. لذا این ماه آمیخته است با یاد پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله در بیست و هفتم ماه رجب و مبعث آن حضرت است. گفتنی است رسول خدا صلى الله علیه و آله هنگامى به رسالت مبعوث شد که مردم در جهالت و گمراهى به سر مى بردند؛ آثار توحید از میان رفته و فروغ انسانیّت خاموش گشته بود؛ عقاید مردم دستخوش خرافات و تحریفات گشته و اهداف والاى انبیاى پیشین، به فراموشى سپرده شده بود و بت پرستى، جنایت، زنده به گور کردن دختران، ظلم و بیدادگرى، غارت و خونریزى، پایمال کردن حقوق ضعیفان و فحشا و منکرات، بر سراسر جزیرة العرب حکومت مى کرد. مردم سایر کشورها نیز، هر کدام به نوعى گرفتار چندگانه پرستى بودند و محبّت و عدالت از میانشان رخت بربسته و فضایل و ارزش هاى انسانى به افول گراییده بود.
در مبعث، خداوند دعوت نامه اختصاصی بندگانش را به پیامبر (ص) داد
همه ما انسان ها، یک ظرف وجودی داریم؛ ظرف وجودی بسیار گسترده است، اما مشاهدات ما در طول حیاتمان محدود است. در مبعث ما به شهود نامحدود و کشف کمال مطلق، شرف یاب میشویم. قرآن که رابطه مستقیم، دوسویه، مستحکم و بی واسطه میان انسان و خداست، در مبعث نازل میشود.
در مبعث پیامبر اکرم (ص) دعوت نامه اختصاصی خدا یعنی قرآن را، در حالی که پر از هوا، غفلت و درگیریهای روحی و درونی بودیم، برای ما آورد. مبعث بشارت انسانیت است. انسانی که هزاران راه اشتباه رفته است، در این عید به سوی خدا باز میگردد. در مبعث خدا خطاب به بنده گنهکارش میگوید که من از تو صرف نظر نکردم و امکان بازگشت به سوی من را داری.
مبعث، آغاز حیات معنوی انسان
آیت الله بهاء الدینی (ره) فرمودند: این که نقل شده است، پیامبر اکرم (ص) به معراج رفتند، به این معنا است که انسان هم میتواند به معراج برود. این راهی است که از عید مبعث گشوده شده است؛ کسانی مثل امیر المومنین (ع) تا انتهای این راه را رفتند و فرمودند اگر پردهها برداشته شود، به معلومات من اضافه نمیشود. کسانی هم در میانه راه هستند؛ عدهای در آغاز راه قرار دارند و برخی هنوز راه نیفتادند. مبعث بیدار کردن انسان به دست خود خداست. از این جهت مبعث آغاز حیات معنوی و انسانی ماست.
وقتش رسیده که صدای منادی را بشنویم
مبعث عیدی است که به تعبیر مولوی، انسان بازجوید روزگار وصل خویش.در این روز خدا ما را به ملاقات خویش دعوت کرده است. بعضیها با تلنگر مبعث بیدار شدند و بعضیها با این دعوت بیدار نشدند. قرآن کریم میفرماید: رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِیًا یُنَادِی لِلْإِیمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا گروهی هستند که میگویند، خدایا ما دعوت تو را شنیدیم که ایمان بیاوریم و ایمان آوردیم. برخی هم تا فرا رسیدن مرگشان بیدار نمیشوند.
امیر المومنین علی (ع) درباره گروه دوم فرمودند: اَلنّاسُ نیامٌ فَاِذا ماتُوا انْتَبَهوا مردم خواب هستند و وقتی میمیرند بیدار میشوند.به تعبیر حافظ دعوت خدا به ما این را میگوید «جــرس فــریاد میدارد که بربندید محمــل ها». همان طور که سهراب میگوید، باید امشب چمدانی را که به اندازه پیراهن تنهایی من جا دارد، بردارم و به سمتی بروم که درختان حماسی پیداست، رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا میخواند. پیراهن تنهایی در این عبارت سهراب یعنی خودم. بعد میگوید چه کسی بود صدا زد سهراب. در مبعث، همه ما را به نام، نشان و با ویژگی هایمان صدا زدند. به همین دلیل لازم است که همه ما شال و کلاه کنیم و آماده بازگشت به سوی خدا شویم.
پیام مهم بعثت، تحول و چرخش کامل از همه انحرافها و بدیها به سوی نیکیها و ارزشهای اسلامی و قرآنی است.
پیام بعثت، تلاش همیشگی و خستگیناپذیر آنهایی است که به اسلام و پیامبر(ص) ایمان آوردند. ما مسلمانها وظیفه داریم در هرجا و هر زمان که هستیم، محیط خودمان را از آلودگی، سستی، تبعیض و پلیدی پاک کنیم و دنیا را به محیطی امن و پاک تبدیل کنیم تا در پرتو آموزههای آسمانی رسول خدا(ص) در دنیا و آخرت، دل شاد و پیروز باشیم.
